ร่างสูงกระชากเสื้อตัวบางที่เปลอะเลือดจางๆออกจากคนตัวบางที่นอนนิ่ง วิลลิสยิ้มย่องอย่างพอใจ ก่อนจะก้มลงประทับจูบบนรอยช้ำเขียวที่ท้องบางเบาๆ ก่อนจะลงลิ้นซาก ลากไปตามหน้าท้อง จนมาถึงหน้าอกขาวพ่อง
"ไม่ว่ากี่ครั้ง คุณก็ยังหวานนะครับ คนดีของผม" วิลลิสพูด พร้อมกับประกบจูบลงบนลำคอขาว สองแขนแกร่งอ้าขาที่ถูกหุ้มด้วยกางเกงขาสั้นของลู่หานออก พร้อมกับแทรกตัวไปอยู่ตรงกลาง มือหยาบลูบไล้ขาขาวอย่างหลงไหล เขาค่อยๆจูบลงบนข้อเท้าที่ถูกโซ่ถ่วงเสียจนช้ำเขียว ไล่จูบขึ้นมาเลื่อยๆจนถึงสะโพกมน วิลลิสซูดลมความหอมผ่านกางเกงขาสั้นของลู่หานเสียเต็มปอด
ลู่หานได้แต่นอนตัวสั่นกลัว อยากจะถีบตัววิลลิสออก แต่ก็ไม่มีแรง ได้แต่นอนนิ่งอยู่แบบนั้น ในใจนึกขยะแขยงเสียเต็มประดา ทั้งรังเกียจ และกลัว ทำไมชีวิตเขาต้องมาเจออะไรแบบนั้น
"ลู่หานชวยผมหน่อยได้ไหมครับ" วิลลิสละจากสะโพกมน เงยหน้าขึ้นมาถามลู่หานเสียงนิ่ม ก่อนจะกระชากหัวลู่หานให้เข้ามานั่งข้างล่าง จนเขานิ่วหน้าด้วยความเจ็บปวดจากแผลที่หัวแตก ขาเรียวที่ไร้เรี่ยวแรงนั่งทับขากันไว้ที่พื้น
"ปลดซิปให้ผมสิครับ คนดี" วิลลิสสั่ง พร้อมกับนั่งเอาแขนท้าวเตียงด้วยท่าทางสบายๆ
"...อึก ฮื้อ" ลู่หานนิ่งเงียบ ไร้การโต้ตอบ จะมีก็แต่เสียงร้องไร้ปนสะอื้นเบาๆ
"ทำสิครับ ดื้อกับผมหรอครับลู่หาน" วิลลิสถามเสียงเย็น พร้อมรอยยิ้ม ลู่หานที่กลัวเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว ส่ายหน้ารัว ก่อนจะยื่นมือสั่นเทาไปรูดซิปกางเกงแสล็กลงช้า น้ำตาไหลไม่ขาดสาย
"อย่างนั้นแหล่ะครับ คราวนี้ดึงมันออกมา แล้วอมนะครับ" วิลลิสพูด พร้อมลูบหัวลู่หานเบา
ลู่หานทำตามอย่าว่าง่าย ค่อยๆเลื่อนมือสั่นเทาของตนไปสัมผัสกับแท่งเอ็นอันใหญ่ที่เริ่มแข็งช้าๆ ร่างเล็กกระตุกกลัวทุกครั้งเมื่อวิลลิสโดนตัวเขา
ปากเล็กค่อยๆอ้ารับแท่งเอ็นอันใหญ่เข้าไปช้าๆ น้ำตาไหลประหนึ่งเขื่อนแตก เขาแทบจะอ้วกออกมาทันทีด้วยความขยาด
"อ่า นั่นแหล่ะครับ ดูดสิครับ อ่า ดีครับ" วิลลิสออกคำสั่ง ก่อนที่ลู่หานจะทำตาม ร่างเล็กค่อยๆดูดเม้มแท่งเอ็นใหญ่ช้าๆ อย่างรังเกียจ ตอนนี้ลู่หานไม่ได้รู้สึกยินดีอะไรเลย เขากำลังจะสำเร็จความใคร่ให้ไอคนโรคจิตที่นรกส่งมาอย่างวิลลิส แค่คิดแค่นั้น หัวใจเขาก็เจ็บปวดเสียแล้ว
"อึก อ่อก!" ลู่หานกระอักแรงๆ เมื่อวิลลิสจิกหัวเขา พร้อมกับชักเข้าออกอย่างเอาแต่ใจ จนแท่งเอ็นร้อนเข้าไปลึกเสียเกือบคอหอย น้ำหูน้ำตาไหลระคนจุก แต่วิลลิสกลับไม่สนใจ ปากได้แต่ครางอย่างสุขสม
"อ่อก! แค่กๆ!" วิลลิสปลดปล่อยน้ำคาวออกมาเต็มปากของลู่หานจนลู่หานอ้วกออกมา น้ำคาวโลกีผสมกับเลอดที่ลู่หานอ้วกออกมา ไม่ได้สร้างความตกใจให้กับวิลลิสเลยสักนิด
"ยังไม่พอหรอกครับ ลู่หานเป็นของผม ผมอยากเข้าไปในตัวลู่หานจะแย่แล้ว" วิลลิสดึงลู่หานขึ้นมาบนเตียง ก่อนจะทำการกระชากกางเกงขาสั้นให้ออกไปให้พ้นทาง พร้อมกับยกขาเรียวขึ้นพาดบ่า ก่อนจะสวนแท่งเอ็นร้อนที่พึ่งผ่านการปลดปล่อยไปเมื่อไม่นาน เข้าไปที่ช่องทางบวมแดงอย่างไม่มีการเบิกทางอีกครั้ง ความเจ็บและจุกเสียดทำให้ลู่หานร้องลั่นอย่างทรมาน
"อ่า คนสวยของผม อ่า" วิลลิสครางออกมา พร้อมกับลกระแทกกายเข้าไปอย่างแรง โดยที่ไม่สนว่าลู่หานจะรู้สึกเจ็บปวดหรือไม่
"อ๊าา! อึก" ลู่หานครางออกมา เมื่อตนได้ปลดปล่อยน้ำคาว ที่ไม่ได้เกิดจากความรัก ออกมา ความเจ็บปวดที่ถาโถมเข้ามาจากกายใหญ่นั้น ยังเทียบไม่ได้กับจิตใจของเขาที่ถูกทำร้ายไปเลยสักนิด
"อ่า ลู่หาน" วิลลิสกระแทกกระทั้นกายเข้าไปครั้งสุดท้าย ก่อนจะปลดปล่อยลูกนับล้านเข้าไปในตัวของลู่หาน
แต่ไม่ ยังไม่พอสำหรับเขา
วิลลิสพลิกตัวลู่หานให้อยู่ในท่าโก่งบั้นท้าย ก่อนจะสอดใส่เข้าไปอีกครั้ง ซอยถี่อย่างสุขสมเมื่อได้ร่วมรักกับลู่หาน
"คุณเป็นของผม อ่า ของผมคนเดียว ตลอดไป ลู่หาน"
เพราะแต่งแบบเมาๆ 555
ฝากติชมด้วยน๊าาาา >> https://writer.dek-d.com/dek-d/writer/viewlongc.php?id=1540305&chapter=7 <<
กลับไปเม้นท์ด้วยน๊าา จุ๊บๆ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น